Liefdevolle noot vooraf: Dit is een eerlijk en rauw hoofdstuk uit mijn dagboek. Mijn zwangerschap is bij dertien weken helaas geëindigd in een miskraam. Ik heb er bewust voor gekozen om dit verhaal te delen. Omdat deze gevoelens er waren, omdat de liefde en de verbinding heel echt waren, en omdat het verlies van een prachtig verlangen niet in de schaduw hoeft te blijven. Mocht dit thema momenteel te kwetsbaar voor je zijn, voel je vrij om dit bericht voorbij te laten gaan.
Transparante Disclosure: Omdat wij geloven in kwaliteit, bevelen we alleen producten aan waar we 100% achter staan. Jouw aankoop via onze links ondersteunt onze missie zonder dat het jou extra kost.
Over somatic yoga en tranen, een toneelstuk over AI, knoflook zoeken bij de boer en wonden die niet altijd helen
Hoe voelt yoga na een miskraam? Voor mij werd het een vrijdagavond met somatic yoga, tranen en een kleine groep vrouwen aan wie ik ons verhaal over Luz vertelde. Daar gaat dit hoofdstuk over, en over de dagen eromheen: een haptonoom, een toneelstuk over AI, veel wandelen en een weekend tussen knoflook en rust. Over de week ervoor lees je in Dagboek 20.
Terug in mijn lichaam, en een avond met AI en ik
Woensdag was het tijd voor de haptonoom. Terug in mijn lichaam en even voelen. Ik voelde me iets opgeladen door een goede nachtrust en de me-time op de bank van de avond ervoor. Even helemaal niets is soms ook gewoon goed.
Daarna deed ik wat boodschappen, maar het was druk en het was veel, dus zorgde ik dat ik snel weer buiten stond. Er ging een nieuwe supermarkt open en ik weet zelf niet goed waarom ik uitgerekend op openingsdag een kijkje wilde nemen. Thuis had ik tijd voor wat huishouden en om nog even te ontspannen voordat ik ging koken.
Bruno werkte thuis en ik zorgde dat we op tijd konden eten, want om acht uur moesten we klaar zijn voor het theater. We gingen naar AI&IK van ERAN&CO, het eerste toneelstuk dat samen met AI tot stand is gekomen. Het is een komedie over de intimiteit tussen mens en technologie, die begint als een speelse ontmoeting en uitgroeit tot een confronterend en geestig onderzoek naar onze relatie met die technologie (meer over het stuk).
Het is interessant om te zien hoe AI tegenwoordig overal bij wordt ingezet, en ik maak me er zelf ook schuldig aan. Even een vraag hier, de spelling laten controleren daar, een foto genereren, vragen hoe ik een tekst beter kan verwoorden. Ik doe het allemaal. Ook voor deze website gebruik ik het, om samen te sparren over ideeën en om foto’s voor Instagram te genereren. Het is een mooie en snelle tool om mijn Instagram en mijn artikelen volledig en in dezelfde sfeer te laten genereren.
We hadden een gezellige avond en het was ook een grappig stuk. Het rondje om het Weerwater staat nog steeds in het teken van Allumious, dus het was gezellig druk tijdens het terugwandelen.
Wandelen om bij te komen, ook als het weer tegenzit
Donderdag had ik een werkdag op kantoor. Maandag en dinsdag waren drukke dagen geweest, dus ik kon even bijkomen. Niet dat ik daar minder hard werk, maar de stappen komen niet tot 18.000 als ik op kantoor zit. Wat ik dan wel graag doe, is in mijn pauze een half uur wandelen, helemaal uitzoomen. ’s Avonds liep ik mijn standaardrondje, of een ander rondje met Bruno. Het wandelen gaat goed en we houden het er gestaag in. Over wat wandelen in de natuur met je zenuwstelsel doet, schreef ik in Inzicht 09.
Vrijdag stond ik voor het eerst sinds lange tijd weer op de groep. Op maandag en dinsdag sta ik wel op de groep, maar op vrijdag was dat al een poos niet meer zo. Het is herfstvakantie, dus collega’s zijn op vakantie. Het was een groepje kinderen dat ik net gewend was, dus het was weer even wennen, maar ook leuk. Het weer was die dag vreselijk en ik had geen zin om erin te wandelen. Toch zette ik me erover heen en liep ik even naar de winkel, twintig minuten heen en terug, en dat was in dat rotweer het maximum. De werkdag vloog voorbij.
Somatic yoga voor het eerst sinds de miskraam: tranen, ontlading en Luz delen
’s Avonds was het sinds een poos weer tijd voor yoga. We waren sinds de miskraam niet meer geweest en het leek me fijn om daar weer te zijn. Totale ontspanning, ook al is dat altijd moeilijk voor mij.
Het was fijn en een uitdaging. Mijn spieren hadden het zwaar tijdens het planken en de wallsit, en het was ook emotioneel. De muziek en de aanrakingen tijdens de somatic release-oefeningen zorgden voor tranen. Ik voelde een soort ontlading en spanning tegelijk.
Na de les was het tijd om na te praten. In de kleine groep vrouwen deelde ik ons verhaal over het verlies van Luz. Het voelde vertrouwd en oké om te delen. Er kwamen weer veel tranen bij, maar het was oké. Ik liet het er zijn en werd volledig geaccepteerd, en ik accepteerde het zelf ook totaal.
Knoflook zoeken bij de boer, een pluktuin en een massage
Zaterdag was een rustige ochtend, lekker langzaam opstaan en ontbijten. We willen graag weer knoflook planten, zoals vorig jaar. De knoflook was heerlijk van smaak en het planten gaf veel knoflook terug, maar wel veel kleine bolletjes. Dit jaar wilden we daarom biologische knoflook bij de boer halen, en zo reden we langs verschillende boeren richting Zeewolde.
Op nog geen dertig minuten van Almere zitten ontzettend veel boerderijen met een winkeltje aan huis, als automaat, als kas of als echte winkel. Uit een soort pakketautomaat haalden we knoflook en chocolade zonnebloempitten. Uit een schuurtje kochten we eieren, die we met een QR-code betaalden. En we waren in een fysieke winkel met een pluktuin. Daar kun je je aansluiten, meedoen met oogsten en helpen met onderhoud of in de winkel. Met een abonnement krijg je korting op de producten en mag je alles plukken wat geoogst kan worden. Een heel leuk concept. Voor ons niet echt van toepassing, maar qua winkel en omgeving zeker de moeite om vaker terug te komen: De Groene Pluk in Almere.
Zondag was het weer tijd voor een massage, echt onze guilty pleasure. Als we de kans hebben, gaan we ervoor. We kozen voor een full body massage van twee uur en het was geweldig, echt complete ontspanning. Verder was de zondag erg leeg en deden we lekker weinig. Wat we standaard doen is een wandeling, in de buurt of op een mooie locatie. Door het wisselvallige weer bleven we dit keer dichtbij, zodat we snel thuis konden zijn als het nodig was.
Meebewegen op de golven en de tijd sinds Luz
Maandag en dinsdag stond ik op de groep, zoals ik dat op die dagen gewend ben. Het waren ontspannen dagen, en dat had ik niet verwacht, dus dat was super fijn. Soms gebeuren er onverwachte dingen, maar het ging me goed af om mee te bewegen op die golven. Dinsdagavond ging onze bespreking onverwacht niet door, en mijn Portugese les ook niet. Het is weer het seizoen dat iedereen ziek wordt. Hoe jammer ik het ook vond, vooral van de Portugese les, het is niet anders. Een onverwacht rustige avond is ook prima.
Dat gaf ook tijd om Sinterklaas te plannen. Met mijn familie vieren we elk jaar Sinterklaas, met gedichten en surprises. Omdat we allemaal druk bezet zijn, is vooraf plannen een must. De datum was snel geprikt en de lootjes regel ik via internet.
Het verbaast me soms hoe snel de tijd gaat, en tegelijkertijd voelt het zo langzaam. Het verlies van Luz is nog geen drie maanden geleden. Het voelt zo vers, en tegelijkertijd is er zoveel gebeurd, alsof dat nooit zou kunnen in nog geen drie maanden. Tijd is zo’n gek concept. Tijd heelt alle wonden? Nee, sommige wonden blijven voor altijd. Ze worden minder diep of vallen minder op, maar helen doen sommige wonden nooit.
De week begon bij de haptonoom met terug in mijn lichaam komen. Op vrijdag, tijdens de somatic yoga, liet ik het er zijn.
Wat mij hielp deze week
- Een avond zonder plannen op de bank. Even helemaal niets is soms ook gewoon goed.
- Wandelen in mijn pauze, ook als het weer tegenzit. Een half uur uitzoomen of twintig minuten naar de winkel en terug was genoeg.
- Toelaten wat er komt als je lijf iets loslaat, en het delen met mensen bij wie het veilig voelt.
- Als je net als ik weer terug wilt naar yoga, kan een stevige, comfortabele yogamat het thuis oefenen prettiger maken.
- Zoek je thuis ook zo’n moment van ontspanning, dan kan een warm kersenpitkussen op de bank fijn zijn.
- Opschrijven wat je meemaakt kan fijn zijn om later terug te lezen, bijvoorbeeld in een mooi notitieboek notitieboek.
Wat is somatic yoga?
Somatic yoga is een rustige vorm van yoga waarbij je aandacht gaat naar wat je in je lichaam voelt, in plaats van naar de perfecte houding. Je beweegt langzaam en bewust. Volgens Cleveland Clinic draait het om aandacht en bewuste beweging boven vorm of prestatie, met stressverlichting en meer lichaamsbewustzijn als mogelijke voordelen. Hier beschrijf ik alleen wat het bij mij deed.
Wanneer je er iemand bij haalt
Een miskraam kan veel emoties geven, en Thuisarts noemt dat je jezelf tijd mag geven en erover mag praten, bijvoorbeeld met je partner, een vriend of je huisarts of verloskundige. Lotgenoten vind je via Freya. Hoe Bruno ons verlies beleefde, schreef hij op papaboven40.nl in Rouwproces man. En over leren voelen schreef ik eerder in Dagboek 17.
Liefs,
Sheila
Twee harten, één reis
Een zwangerschap en het verlies beleef je samen, maar allebei vanuit een eigen perspectief. Achter elk verhaal van mij staat zijn rotsvaste steun. Ben je benieuwd hoe mijn partner deze reis heeft ervaren, wat zijn gedachten zijn en welke inzichten hij meeneemt? Neem dan gerust een kijkje op zijn plek: www.papaboven40.nl.
