Liefdevolle noot vooraf: Dit is een eerlijk en rauw hoofdstuk uit mijn dagboek. Mijn zwangerschap is bij dertien weken helaas geëindigd in een miskraam. Ik heb er bewust voor gekozen om dit verhaal te delen. Omdat deze gevoelens er waren, omdat de liefde en de verbinding heel echt waren, en omdat het verlies van een prachtig verlangen niet in de schaduw hoeft te blijven. Mocht dit thema momenteel te kwetsbaar voor je zijn, voel je vrij om dit bericht voorbij te laten gaan.
Transparante Disclosure: Omdat wij geloven in kwaliteit, bevelen we alleen producten aan waar we 100% achter staan. Jouw aankoop via onze links ondersteunt onze missie zonder dat het jou extra kost.
Over thuiskomen na vakantie, getriggerd worden door social media en de keuze voor je eigen rust
Weer aan het werk na vakantie: hoe land je eigenlijk als je zoveel hebt gelopen en gezien? Over de reis zelf lees je in Dagboek 19. Dit hoofdstuk gaat over de week erna.
Het opruimen van het oude en een verlichte wandeling
Woensdag was de allerlaatste dag van onze vakantie. Het huishouden hadden we de dag ervoor al gedaan, dus het plan was om heerlijk weinig te doen, te ontspannen en rustig wat boodschappen te halen. Natuurlijk kwam er van dat weinig doen weer niets terecht.
Ineens besloten Bruno en ik de oude slaapbank naar het grofvuil te brengen. Onze kat sliep er soms nog op, maar de bank was zo oud en kapot gekrabd dat we er echt niemand meer op wilden laten slapen. En omdat we van twee huishoudens één hebben gemaakt, kunnen we de ruimte in huis goed gebruiken. Het was nog heerlijk zacht weer, dus we sjouwden hem in een t-shirt naar buiten. Wat een fijn gevoel dat dat nog kon. Het voelde op een vreemde manier bevrijdend: ruimte maken in huis staat voor mij vaak gelijk aan ruimte maken in mijn hoofd.
’s Avonds liepen we het rondje om het Weerwater, zo’n zes kilometer. Rond deze tijd is het Allumious lichtfestival in Almere, waarbij het hele meer wordt verlicht met lichtkunstwerken. De kunstwerken stonden er al en gaven ons een voorproefje. In de vakantie beviel het wandelen ons zo goed dat we hebben afgesproken het erin te houden. Het is goed voor ons zenuwstelsel en onze gezondheid, en over wat wandelen in de natuur met je doet, schreef ik in Inzicht 09.
Weer aan het werk na vakantie, moe van het ritme en geconfronteerd door het algoritme
Donderdag was mijn eerste werkdag na vakantie, en ook vrijdag ging de wekker weer vroeg. Meteen in actie komen, daar moest ik even aan wennen. Tegelijk vind ik het leuk om weer te mogen coachen. Ik kom op verschillende locaties en kan op sommige momenten echt een steentje bijdragen. Vrijdag begon ik om zeven uur op mijn eigen locatie, met wat administratie. ’s Avonds voelde ik hoe moe ik was, van de reis en van het weer oppakken van het gewone ritme.
En toen kwam de klap vanuit mijn telefoon. Oktober is de maand van Baby Loss Awareness, en alles wat ik op Instagram zag leek daarover te gaan. Mijn algoritme is bovendien verstrikt geraakt in een stroom van zwangerschapsaankondigingen. Ineens kon ik er helemaal niet meer omheen, en het voelde pijnlijk.
Vroeger zat ik dan op de bank met een zak chips, om maar niets te hoeven voelen. Dit keer koos ik anders. Oordopjes in, telefoon weg, en op de bank gaan mediteren. Het stoofvlees stond er al, want dat hadden we donderdag gemaakt, dus koken hoefde niet. Ik kon me eraan overgeven en mezelf even reguleren. Daarna maakten we er een rustig avondje van, met een hapje, een drankje en vooral even niets. Bruno schreef op zijn eigen site over wat hij zag toen ik mediteerde.
Dansen als vanouds en de rust van de natuur
Zaterdag stond Amsterdam op het programma. Eens in de twee, soms drie weken gaan we daarheen om de boel aan kant te maken en de planten water te geven. ’s Avonds kwamen er vrienden eten, dus deden we eerst boodschappen voor La parmigiana di melanzane, een recept van Miljuschka. Ik had het al eerder gemaakt en het was heerlijk, en je kunt het fijn voorbereiden.
Bruno en ik kennen elkaar van het dansen, bachata om precies te zijn, en onze vrienden dansen ook. Er was bij ons in de buurt een feestje, dus sloten we de avond daar af. Het werd erg gezellig, en we dansten echt de hele avond, als van ouds.
Zondag moest een rustdag worden, maar we wilden ook graag wandelen. Het was dus weer zoeken naar de balans. Het werd anderhalf uur lopen door het Kotterbos, op zoek naar walnoten, in de motregen. Het was een heerlijke wandeling. We zagen wilde paarden, reigers, aalscholvers, een Vlaamse gaai en een roodborstje. Bevers zagen we niet, wel de boomstammen die zij hadden doorgeknaagd. Ik moet eerlijk bekennen dat deze afwisseling in natuur en dieren, hier in Almere, mij meer trekt dan het bosachtige van Hongarije. Bruno was het daar wel mee eens. De hike in Hongarije was alsnog fantastisch om te doen.
’s Middags haalde ik mijn Portugese lessen in. Door de vakantie miste ik er twee. Het is erg leuk om de taal te begrijpen, maar het frustreert soms ook een beetje. Ik denk dat het makkelijker was gegaan als ik in de les had gezeten. Met een beetje hulp van Bruno en vooral zijn mentale support komt het goed, en het wordt steeds duidelijker.
Schakelen op het werk en het zoeken naar balans
Maandag en dinsdag vroegen op het werk veel flexibiliteit. Onverwachte situaties gooiden mijn strakke afvinklijstjes overhoop. Dinsdagavond kwam ik thuis met 18.000 stappen op mijn horloge en een hoofd dat vol zat. Moe na vakantie, terwijl die nog maar net voorbij is: dat kan dus ook gewoon zo zijn. Thuisarts legt uit dat moeheid door veel dingen kan komen en wanneer je huisarts met je kan meedenken. Over mijn vermoeidheid na de miskraam schreef ik eerder in Dagboek 16, en over de weken ervoor in Dagboek 18.
Mijn les van deze week? Erkennen wanneer de emmer vol is, met Bruno praten over wat er schuurt, en mezelf toestemming geven om de stekker er even uit te trekken. Vanavond duik ik vroeg mijn bed in met een warme kop thee. Morgen is mijn vrije dag, en die is van mij.
Wat ik uit deze week meeneem: weer aan het werk na vakantie ging bij mij met wennen en rust die elkaar afwisselden. En wat me zacht liet landen, was vooral dit:
- Het huishouden een dag eerder doen, zodat de laatste vakantiedag echt van jou is.
- Het wandelen erin houden, ook in de motregen. Een klein rondje van een half uur is al genoeg, en een goede regenjas maakt dat makkelijker, zoals deze regenjas (affiliatelink).
- Een dag eerder iets te eten maken, dan hoef je op een vermoeide avond niet meer te koken.
- Tijd voor jezelf nemen als er iets te veel binnenkomt. Voor mij was dat mediteren met mijn oortjes in.
Wanneer je er iemand bij haalt
Praten over wat je met je meedraagt kan helpen, bijvoorbeeld met je partner, een vriend of je huisarts. Thuisarts noemt ook Freya, waar je lotgenoten kunt vinden.
Hoe pak jij het op als je weer aan het werk gaat na een vakantie, of als een thema op social media te dichtbij komt? Ik hoor het graag in de reacties.
Liefs,
Sheila
Transparante Disclosure: Omdat wij geloven in kwaliteit, bevelen we alleen producten aan waar we 100% achter staan. Jouw aankoop via onze links ondersteunt onze missie zonder dat het jou extra kost.
