“Zwanger op je veertigste is balanceren tussen een roze wolk van intense dankbaarheid en de nuchtere realiteit van het dagelijkse leven.”
Deze dagboeken nemen je mee terug naar de weken waarin het wonder van een late zwangerschap centraal stond. Geschreven midden in de beleving zelf: vol hoop, dankbaarheid, spanning en nuchtere relativering.
Ik kies ervoor deze verhalen bewust te laten staan — als een eerlijke tijdcapsule van die puurheid, en als een warme plek van herkenning voor iedere vrouw op dit bijzondere pad.
Het verhaal stopt hier helaas niet. In de dagboeken die ik nu schrijf, neem ik je mee in de weg na het verlies — mijn mentale gezondheid, de hobbelige weg van herstel en het verwerken. Mocht je op een soortgelijk punt staan: weet dat je het niet alleen hoeft te dragen en dat er ook in de stilte daarna herkenning te vinden is
Dagboek 17. Boosheid na een miskraam: leren voelen zonder het gevoel te zíjn
Een wisselvallige woensdag, van binnen en van buiten Woensdag was een wisselvallige dag qua weer….
Dagboek 16. Vermoeidheid na een miskraam: waarom je lijf om rust vraagt
Over rouwmoeheid, een kletsnatte regenwandeling, de ‘nieuwe Sheila’ en de dubbele lading van de sauna…
Dagboek 15. Eerste menstruatie na miskraam: de week waarin hij kwam
Over de spagaat van herpakken, mild zijn voor jezelf en het vinden van lichtpuntjes in…
Dagboek 14. Van ‘de oude’ naar ‘de nieuwe’: Over samen rouwen, de rust van de stad en het omarmen van wie ik nu ben
Samen naar de coach en de zoektocht naar verbinding Het verwerken van de miskraam van…
Dagboek 13. De golfbeweging van herstel na een miskraam: Over overprikkeling, je eigen ruimte innemen en de kracht van de stilte
Golfbewegingen: rouw, fysieke uitputting, overprikkeling en het herstel na een miskraam Sommige momenten voel ik…
Dagboek 12. Herstel na een miskraam. Tussen fysieke spanning, kleine gebaren en luisteren naar een vermoeid lijf
Geduld vragen van jezelf: Het herstel na een miskraam heeft tijd nodig Na de twee…